Ruimtelijke onderbouwing Hazenhorstweg 3 te Sevenum

2.2.1 Ruimtelijke structuur

De initiatiefnemer is voornemens de luchtwasser met het luchtkanaal, welke aan de linker- en achterzijde van de stal is geplaatst, positief te bestemmen. Het is uiteindelijk de bedoeling dat de afwijkende situering in een algehele herziening van het gemeentelijk bestemmingsplan planologisch kloppend wordt meegenomen, waarbij in dat stadium een vormverandering van het bouwvlak zal plaatsvinden. Er zal geen sprake zijn van een verdere uitbreiding van de veehouderij en/of van de bedrijfsgebouwen. De luchtwasser met het luchtkanaal zijn reeds vergund, maar zijn op een andere plaats gebouwd dan volgens de vergunning is toegestaan. Voor de gewijzigde opzet vraagt de initiatiefnemer een omgevingsvergunning voor het afwijken van het geldende bestemmingsplan aan conform artikel 2.12, lid 1, onder a, onder 3° van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo).

De luchtwasser en het luchtkanaal zijn noodzakelijk om de milieuhinder van het bedrijf en de kans op verspreiding van ziektekiemen te minimaliseren. Zonder de luchtwasser en het luchtkanaal kan het bedrijf niet voldoen aan de strenge eisen die vanuit de overheid worden gesteld aan veehouderijbedrijven. De gewenste locatie aan de linkerzijde van de reeds bestaande stal biedt de meest efficiënte en doelgerichte werking van de luchtwasser en het luchtkanaal en biedt daarmee het grootste resultaat. Derhalve is de voorgenomen gewijzigde situatie noodzakelijk voor een doelmatige en volwaardige bedrijfsvoering en de continuïteit van het bedrijf.

Daarnaast is de plaatsing van het luchtkanaal aan deze zijde van het gebouw esthetisch mooier dan op het gebouw waar het als een soort immense dakkapel de oorspronkelijke vorm van het relatief lage gebouw aantast.

Door de plaatsing van het luchtkanaal aan de zijkant blijft de vorm van het gebouw gehandhaafd en veranderd er niets aan de verschijningsvorm in het landschap ter plaatse.

Ook door het plaatsen van de luchtwasser aan de achterzijde van het gebouw staat deze achter het gebouw verscholen en wat minder prominent aanwezig dan naast het gebouw. Tevens komt de wasser verder van de dichtstbijzijnde woning (Hazenhorstweg 6) te staan. De wasser komt wel dichterbij de woningen aan het Broek te liggen. Echter is de afstand tot deze woningen voldoende groot (ruim 150 meter) en zijn deze woningen al dichterbij het bedrijf aan de Hazenhorstweg 1 gelegen, waarmee deze woningen niet verder zullen worden beperkt en geen sprake zal zijn van een toenemende hinder.

Daarmee is in vergelijking met de vergunde situatie sprake van een verbetering en een betere werking en een beter rendement door de luchtwasser met het luchtkanaal aan de linker- en achterzijde van de stal te plaatsen.

In figuur 5 is de gewenste situatie in een situatietekening weergegeven. Een volledige situatietekening op schaal is als bijlage 1 bij deze onderbouwing opgenomen.

Figuur 5: Situatietekening gewenste situatie.
Bron: DLV Advies.

2.2.2 Landschappelijke inpassing

Bij ruimtelijke ontwikkelingen is het van belang dat de ruimtelijke kwaliteit van de omgeving niet verloren gaat maar, als mogelijk, juist wordt versterkt. Tevens is vanuit het ruimtelijke beleid een goede landschappelijke inpassing een vereiste.

Om te onderzoeken of de ontwikkeling mogelijk kan bijdragen aan de ruimtelijke kwaliteit van de omgeving is bij de eerdere aanvraag door een landschapsdeskundige een tekening opgesteld waarop is aangegeven hoe de voorgenomen ontwikkeling landschappelijk zal worden ingepast. Deze tekening is in figuur 6 weergegeven. De landschappelijke inpassing die is uitgewerkt zal met de gewijzigde opzet en uitvoering niet wijzigen.

Figuur 6: Tekening landschappelijke inpassing.
Bron: Plattelandscoöperatie Peel en Maas.

Deze tekening maakt onderdeel uit van een landschappelijk inrichtingsplan dat ten behoeve van de eerdere ontwikkeling is opgesteld. In dit landschappelijk inrichtingsplan is opgenomen op welke manier de voorgenomen ontwikkeling landschappelijk wordt ingepast en welke soorten beplanting daarvoor worden toegepast. Voor het gehele landschappelijk inrichtingsplan wordt verwezen naar bijlage 2 van deze onderbouwing.

De landschappelijke inpassing en de verplichting daartoe om deze te realiseren wordt met de voorgenomen aanvraag in stand gehouden. De voorgenomen ontwikkeling is zeer kleinschalig van aard en zal niet leiden tot een impact op het landschap, waarmee een aanvullende landschappelijke inpassing niet noodzakelijk wordt geacht. Met de instandhouding van de verplichting tot realisatie en behoud van de landschappelijke inpassing uit de eerdere procedure zal ter plaatse sprake zijn van een passende landschappelijke inpassing van het erf.

Hiermee kan worden gesteld dat ter plaatse wordt voorzien in een goede landschappelijke inpassing.

3.1.1 Nationale Omgevingsvisie

Op 11 september 2020 heeft de Rijksoverheid de Nationale Omgevingsvisie (NOVI) vastgesteld. De NOVI is de langetermijnvisie van het Rijk op de toekomstige inrichting en ontwikkeling van de leefomgeving in Nederland.

Nederland staat voor een aantal urgente maatschappelijke opgaven die zowel lokaal als regionaal, nationaal en internationaal spelen. Grote en complexe opgaven zoals klimaatverandering, energietransitie, circulaire economie, bereikbaarheid en woningbouw zullen Nederland flink veranderen. Nederland heeft echter een lange traditie van aanpassen. Deze opgaven worden dan ook benut om vooruit te komen en tegelijkertijd het mooie van Nederland te behouden voor de volgende generaties.

Met de NOVI wordt een perspectief om deze grote opgaven aan te pakken geboden, om samen het land mooier en sterker te maken en daarbij voort te bouwen op het bestaande landschap en de (historische) steden. Omgevingskwaliteit is het kernbegrip: dat wil zeggen ruimtelijke kwaliteit én milieukwaliteit. Met inachtneming van maatschappelijke waarden en inhoudelijke normen voor bijvoorbeeld gezondheid, veiligheid en milieu. In dat samenspel van normen, waarden en collectieve ambities, stuurt de NOVI op samenwerking tussen alle betrokken partijen. Met de ambities van het Rijk wordt veel gevraagd van de leefomgeving. De ambities vragen meer ruimte dan er eigenlijk beschikbaar is. Derhalve wordt de volgende conclusie gesteld: niet alles kan en niet alles kan overal. De vraag daarbij is hoe kansen kunnen worden verzilverd en eventuele bedreigingen het hoofd geboden kunnen worden. Het Rijk moet en wil in dit proces het voortouw nemen. Schaarste betekent immers dat moet worden gekozen.

De NOVI stelt een nieuwe aanpak voor: integraal, samen met andere overheden en maatschappelijke organisaties, en met meer regie vanuit het Rijk. Met steeds een zorgvuldige afweging van belangen wordt gewerkt aan de prioriteiten van de overheid: ruimte voor klimaatadaptatie en energietransitie, een duurzaam en (circulair) economisch groeipotentieel, sterke en gezonde steden en regio's en een toekomstbestendige ontwikkeling van het landelijk gebied. Voor deze prioriteiten zijn voor zowel de korte als lange termijn maatregelen nodig die in de praktijk voortdurend op elkaar inspelen. Daarbij staan de volgende maatregelen centraal:

• 1. Klimaatbestendige inrichting in 2050:
  Hierbij is het van belang dat het watergebruik beter wordt afgestemd op het beschikbare water en dat water langer wordt vastgehouden, dat functies die gebruik maken van de fysieke leefomgeving moeten meer worden afgestemd op de eigenschappen van het bodem-watersysteem en dat de energietransitie naar een volledig duurzame energiewinning verder wordt gestimuleerd en ontwikkeld.
• 2. Duurzame en circulaire economie:
  Hierbij is het van belang dat de gevolgen voor de economie, mede door de COVID-19 pandemie, zoveel mogelijk worden beperkt en dat bij de locaties van kantoren, bedrijventerreinen, grootschalige logistieke functies en datacentra, naast de vraag van bedrijven en economische vitaliteit, aansluiting wordt gehouden op het verkeers en vervoersnetwerk, het elektriciteitsnetwerk en rekening wordt gehouden met de aantrekkelijkheid en kwaliteit van stad en land. Daarbij wordt ingezet op actieve clustering van (grootschalige) logistieke functies op logistieke knooppunten langs (inter)nationale corridors en worden investeringen gedaan in het duurzaam en circulair maken van de economie en energievoorziening in samenhang met het versterken van de kwaliteit van de leefomgeving.
• 3. Ontwikkeling Stedelijk Netwerk Nederland:
  Hierbij is het van belang dat wordt gebouwd aan sterke, aantrekkelijke en gezonde steden met een goed bereikbaar netwerk van steden en regio's, dat de woningbouw een nieuwe, stevige impuls wordt gegeven en dat zo veel mogelijk in bestaand stedelijk gebied wordt ontwikkeld, klimaatbestendig en natuurinclusief. Daarbij behouden grote open ruimten tussen de steden het groene karakter, wordt het aanbod en de kwaliteit van groen in de stad versterkt en wordt de aansluiting op het groene gebied buiten de stad verbeterd.
• 4. Geleidelijke en zorgvuldige herindeling van het landelijk gebied:
  Hierbij is het van belang dat de biodiversiteit wordt verbeterd, dat steeds meer richting wordt gegeven aan een duurzame kringlooplandbouw in goed evenwicht met natuur en landschap en dat wordt bijgedragen aan een landelijk gebied waarin het prettig wonen, werken en recreëren is en waarin ruimte is en blijft voor economisch vitale landbouw als belangrijke drager van het platteland.
  

Vanuit de NOVI geeft het Rijk kaders en richting voor zowel nationale als decentrale keuzes. Let wel: het Rijk eigent zich geen centraliserende rol toe. Integendeel, de verantwoordelijkheid ligt bij alle partijen gezamenlijk. Vanuit het Rijk wordt gestreefd naar regie op het samenspel en regie bij het bewaken van de nationale belangen. Dilemma's worden niet uit de weg gegaan, maar er worden kansen gecreëerd, juist door samen met de ambities aan de slag te gaan. Kansen om de kwaliteit van de leefomgeving te verbeteren. En zo ook kansen om sociale samenhang en economisch herstel te bevorderen en kansen om schone, veilige en duurzame technieken, die bijdragen aan de beoogde transitie naar een duurzame en circulaire samenleving, stevig te verankeren in de manier van leven en werken.

Het Rijk benoemt wel duidelijk de nationale belangen, maakt nationale keuzes, geeft richting aan decentrale afwegingen én werkt gebiedsgericht. Met de NOVI wil de Rijksoverheid in concrete gebieden tot keuzes komen. Daarbij wil het Rijk doen wat goed is voor heel Nederland en wat tegelijkertijd recht doet aan de eigenheid van de regio's. Dit vergt een goed samenspel tussen Rijk, provincie, waterschappen en gemeenten, maar ook tussen overheden en bedrijven, maatschappelijke instellingen en burgers. Vanuit al deze partijen is daarom al intensief meegedacht bij de totstandkoming van de NOVI. Bij de uitvoering van de NOVI wordt deze samenwerking voortgezet.

Centraal bij de afweging van belangen staat een evenwichtig gebruik van de fysieke leefomgeving, zowel van de boven- als van de ondergrond. Het gaat daarbij om 'omgevingsinclusief' beleid. De NOVI onderscheidt daarbij drie afwegingsprincipes:

• 1. Combinaties van functies gaan voor enkelvoudige functies.
• 2. Kenmerken en identiteit van een gebied staan centraal.
• 3. Afwentelen wordt voorkomen.
  

Het Rijk zal bij de uitvoering van de NOVI zichtbaar maken hoe de omgevingsinclusieve benadering vorm krijgt en de afwegingsprincipes benut worden. Het rijk geeft daarbij voorkeursvolgorden voor bepaalde ontwikkelingen mee aan de provincies en gemeenten.

Zo lang geen sprake is van een nationaal belang en zo lang de ambities van het Rijk niet worden tegengewerkt geeft het Rijk de beoordeling en uitvoering van ontwikkelingen zoveel mogelijk aan provincies en gemeenten. De nationale belangen zijn juridisch verankerd in het Besluit algemene regels ruimtelijke ordening (Barro). In het Barro is aangegeven welke gebieden, of projecten, van nationaal belang zijn en aanvullende toetsing behoeven. Om te bepalen of sprake is van strijdigheid met de nationale belangen dient daarom verder te worden getoetst aan het Barro. Deze toetsing is opgenomen in de paragraaf "Besluit algemene regels ruimtelijke ordening" (paragraaf 3.1.2). De verdere toetsing van ontwikkelingen aan ruimtelijke en milieutechnische belangen vindt plaats aan het provinciaal beleid.

3.1.2 Besluit algemene regels ruimtelijke ordening

Op 17 december 2011 is de Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) Ruimte gedeeltelijk in werking getreden. Deze nieuwe AMvB Ruimte heeft de eerdere ontwerp AMvB Ruimte 2009 vervangen. Juridisch wordt de AMvB Ruimte aangeduid als Besluit algemene regels ruimtelijke ordening (Barro). Het Barro is op 1 oktober 2012 geactualiseerd en is vanaf die datum geheel in werking getreden. Met de inwerkingtreding van het Barro naast het Besluit ruimtelijke ordening (Bro), is de juridische verankering van de uitgangspunten uit de Structuurvisie Infrastructuur en Ruimte compleet.

In het Barro zijn de nationale belangen die juridische borging vereisen opgenomen. Het Barro is gericht op doorwerking van de nationale belangen in gemeentelijke bestemmingsplannen. Het Barro is deels opgebouwd uit hoofdstukken afkomstig van de ontwerp AMvB Ruimte die eind 2009 is aangeboden en deels uit nieuwe onderwerpen. Per onderwerp worden vervolgens regels gegeven, waaraan bestemmingsplannen zullen moeten voldoen.

Het besluit bepaalt tevens:

"Voor zover dit besluit strekt tot aanpassing van een bestemmingsplan dat van kracht is, stelt de gemeenteraad uiterlijk binnen drie jaar na het tijdstip van inwerkingtreding van dit besluit een bestemmingsplan vast met inachtneming van dit besluit."

Volgens de toelichting bij dit artikel geldt als hoofdregel, dat de regels van het Barro alleen van toepassing zijn wanneer na inwerkingtreding van het Barro een nieuw bestemmingsplan voor het eerst nieuwe ontwikkelingen mogelijk maakt binnen de aangegeven projectgebieden. Alleen wanneer het Barro expliciet een aanpassing van bestemmingsplannen vergt, omdat een reeds bestaand bestemmingsplan binnen een of meerdere van de projectgebieden is gelegen, dan moet dat binnen drie jaar gebeuren.

Het Barro draagt bij aan versnelling van de besluitvorming bij ruimtelijke ontwikkelingen van nationaal belang en "vermindering van de bestuurlijke drukte". Belemmeringen die de realisatie van de genoemde projecten zouden kunnen frustreren of vertragen worden door het Barro op voorhand onmogelijk gemaakt.

Daar staat tegenover dat de regelgeving voor lagere overheden weer wat ingewikkelder is geworden. Gemeenten die een bestemmingsplan opstellen dat raakvlakken heeft met een of meerdere belangen van de projecten in het Barro, zullen nauwkeurig de regelgeving van het Barro moeten controleren. Het Barro vormt daarmee een nieuwe, dwingende checklist bij de opstelling van bestemmingsplannen.

In het Barro zijn de projecten van nationaal belang beschreven. Deze projecten zijn in beeld gebracht in de bij het Barro behorende kaarten. De locatie is niet in een van de aangewezen projectgebieden gelegen.

Hiermee zijn de bepalingen uit het Barro niet van toepassing op de projectlocatie en is geen sprake van strijdigheid met de nationale belangen.

3.1.3 Ladder duurzame verstedelijking

Ingevolgde artikel 3.1.6 lid 2 van het Besluit ruimtelijke ordening (Bro), de zogenaamde Ladder voor duurzame verstedelijking, dient de toelichting bij een bestemmingsplan, waarin een nieuwe stedelijke ontwikkeling mogelijk wordt maakt, een beschrijving te bevatten van de behoefte aan die ontwikkeling, en, indien het bestemmingsplan die ontwikkeling mogelijk maakt buiten het bestaand stedelijk gebied, een motivering waarom niet binnen het bestaand stedelijk gebied in die behoefte kan worden voorzien.

Een stedelijke ontwikkeling is als volgt gedefinieerd:

"ruimtelijke ontwikkeling van een bedrijventerrein of zeehaventerrein, of van kantoren, detailhandel, woningbouwlocaties of andere stedelijke voorzieningen."

Bij de voorgenomen ontwikkeling is, op basis van deze definitie, geen sprake van een stedelijke ontwikkeling. Verdere toetsing aan de Ladder duurzame verstedelijking is daarmee niet vereist.

3.2.1 Provinciale Omgevingsvisie Limburg

De provincie Limburg heeft op 1 oktober 2021 de Provinciale Omgevingsvisie Limburg vastgesteld, waarin de beleidsuitgangspunten voor ruimtelijke ontwikkelingen zijn opgenomen.

In de omgevingsvisie is onderscheid gemaakt in verschillende thema's en deelgebieden. In de omgevingsvisie is de locatie gelegen in een gebied dat is aangemerkt als 'groenblauwe mantel'.

Het Maasdal, de beekdalen en steilere hellingen vormen samen de groenblauwe mantel. De gebieden liggen als een soort mantel tussen en om het Natuurnetwerk Limburg. Het zijn gebieden waarin er goede combinatiemogelijkheden zijn voor duurzame vormen van (kringloop) land- en tuinbouw en andere economische functies.

De focus ligt hier op het versterken van het klimaatadaptieve karakter met meer ruimte voor de beken en de Maas, de biodiversiteit en kernkwaliteiten van het landschap. De provincie wil de kenmerkende kwaliteiten en afwisseling van het Limburgse landschap behouden en versterken in combinatie met de ruimtelijke opgaven en transities die spelen. De uitdaging is, om met het landschap als drager, kwaliteit toe te voegen aan de verschillende transitieopgaven in de provincie.

De voorgenomen ontwikkeling vindt plaats aangrenzend aan een bestaand bouwperceel ter plaatse van een bestaand bedrijf. Het bebouwde oppervlak ter plaatse zal in vergelijking met de huidige (vergunde) situatie niet of nagenoeg niet toenemen. De impact op het landschap is daarmee nagenoeg nihil. Daarnaast wordt, zoals nader omschreven in de paragraaf "Landschappelijke inpassing" (paragraaf 2.2.2), ter plaatse voorzien in een goede, bij het gebied passende landschappelijke inpassing. Daarmee wordt een bijdrage geleverd aan de landschappelijke kwaliteiten in het gebied.

Gezien het voorgaande zullen de landschappelijke waarden van het gebied niet onevenredig worden geschaad en zal een bijdrage worden geleverd aan de ruimtelijke kwaliteit. De voorgenomen ontwikkeling past daarmee binnen de uitgangspunten zoals zijn opgenomen voor ontwikkelingen in de bronsgroene landschapszones.

Verder streeft de provincie naar het terugdringen van emissies en het verbeteren van de omgevingskwaliteit en leefbaarheid rondom (intensieve) veehouderijen.

De luchtwasser en het luchtkanaal zijn noodzakelijk om de milieuhinder van het bedrijf en de kans op verspreiding van ziektekiemen te minimaliseren. De gewenste locatie aan de linkerzijde van de reeds bestaande stal biedt de meest efficiënte en doelgerichte werking van de luchtwasser en het luchtkanaal en biedt daarmee het grootste resultaat. De voorgenomen wijziging leidt daarmee tot een vermindering van de milieuhinder. De voorgenomen luchtwasser vermindert de uitstoot van mogelijk hinder veroorzakende stoffen. Daarmee zal de milieuhinder afnemen. De luchtwasser en het luchtkanaal zijn reeds vergund. Echter zullen deze op een andere plaats worden gerealiseerd dan waarvoor de vergunning is verleend. De alternatieve plaats zal echter leiden tot een verbeterde efficiëntie en werking van de installatie, waarmee de emissies nog verder afnemen.

De voorgenomen ontwikkeling voorziet daarmee in een voorziening voor het terugdringen van de emissies vanuit veehouderijen. Dit past binnen de uitgangspunten voor agrarische bedrijven in het landelijk gebied.

Gezien het voorgaande past de voorgenomen ontwikkeling binnen de uitgangspunten zoals zijn opgenomen in de Omgevingsvisie Limburg van de provincie Limburg.

3.2.2 Omgevingsverordening Limburg

Op 12 december 2014 heeft de provincie Limburg de Omgevingsverordening Limburg vastgesteld. Deze omgevingsverordening is meerdere keren gewijzigd en geactualiseerd. De meest recente versie is op 22 november 2019 geconsolideerd en in werking getreden.

De omgevingsverordening bevat een vertaling van het ruimtelijke beleidskader uit de provinciale omgevingsvisie naar concrete regels, waarmee de ruimtelijke beleidsvisie van de provincie juridisch is verankerd.

De locatie is gelegen in het landelijk gebied, waarbij de locatie nader is aangemerkt als bronsgroene natuurzone.

Met betrekking tot de bronsgroene zones is, in artikel 2.7.2, opgenomen dat een ontwikkeling in een bronsgroene zone gepaard moet gaan met een nadere motivatie van de in het projectgebied voorkomende kernkwaliteiten, de wijze waarop met de bescherming en versterking van de kernkwaliteiten is omgegaan en hoe de negatieve effecten zijn gecompenseerd. De kernkwaliteiten zijn het groene karakter, het visueel ruimtelijk karakter, het cultuurhistorisch erfgoed en het reliëf.

De kernkwaliteiten met betrekking tot het groene karakter en het visueel ruimtelijk karakter zijn vervolgens opgenomen in het Landschapskader Noord- en Midden Limburg. Vanuit het landschapskader is de locatie gelegen in een beekdal.

Het beekdallandschap omvat die gronden die vanuit het natuurlijk fundament aangeduid worden als beekdal. Binnen deze kenmerkende beekdalen liggen verschillende soorten beken (beken met nog een natuurlijke loop, rechtgetrokken beken, aangelegd in moeraszones, in Maasmeanders, etc.). Daarnaast kan per beek een bovenloop, middenloop en een benedenloop onderscheiden worden. Belangrijker echter zijn de overeenkomsten tussen de verschillende beken in Noord- en Midden-Limburg. Dit is de bijzondere structurerende werking, met name binnen de dekzandgebieden tussen de Peel en de Maas. Hier liepen en lopen de belangrijkste beken met hun bijbehorende dalen en afzettingen.

Vanuit het groene karakter zijn in het beekdal de volgende kernkwaliteiten te onderscheiden:

Een belangrijke kwaliteit van dit landschapstype wordt gevormd door de doorgaande natte structuur, waardoor de beekdalen voor veel organismen functioneren als ecologische verbindingszone. Daarnaast vormen de vele gradiënten, bijvoorbeeld door de aanwezigheid van oude geulen, maar vooral het hoogteverschil loodrecht op de beek van de lage beek naar de verder weg gelegen hogere gronden, een belangrijke kwaliteit. Met name de beekbegeleidende, veelal natte gronden zijn bijzonder. Deze gronden bestaan voornamelijk uit hooilanden, diverse moerastypen en moerasbossen.

Vanuit het visueel ruimtelijk karakter zijn in het beekdal de volgende kernkwaliteiten te onderscheiden:

De beekdalen zijn belangrijke structuurdragers van het landschap, met name op de zandgronden. Als gevolg van latere egaliseringen, ontwateringen en ontginningen zijn de beekdalen echter in veel gevallen nog nauwelijks herkenbaar. Een typisch beekdal wordt gekenmerkt door een overwegend halfopen kleinschalig landschap met afwisselend hooilanden, weilanden, bosjes en kleine landschapselementen. In het beekdal bevindt zich meestal weinig tot geen bebouwing. Daar waar de karakteristieke kleinschaligheid bewaard is gebleven, is het landschap visueel-ruimtelijk nog aantrekkelijk en waardevol.

Er worden drie typen beekdalen onderscheiden. Het halfopen kamertjes type, het besloten bostype en het open grazige type.

De voorgenomen ontwikkeling vindt plaats aangrenzend aan een bestaand bouwperceel ter plaatse van een bestaand bedrijf. Het bebouwde oppervlak ter plaatse zal in vergelijking met de huidige (vergunde) situatie niet of nagenoeg niet toenemen. De impact op het landschap is daarmee nagenoeg nihil. Daarnaast wordt, zoals nader omschreven in de paragraaf "Landschappelijke inpassing" (paragraaf 2.2.2), ter plaatse voorzien in een goede, bij het gebied passende landschappelijke inpassing. Daarmee wordt een bijdrage geleverd aan de landschappelijke kwaliteiten in het gebied.

Voor de cultuurhistorische waarden geldt dat bestaande historische en archeologische waarden niet mogen worden aangetast. Zoals nader omschreven in de paragraaf "Archeologie en cultuurhistorie" (paragraaf 4.3) zal de voorgenomen ontwikkeling niet leiden tot een onevenredige aantasting van cultuurhistorisch waardevolle en/of archeologische waarden.

Voor het reliëf geldt dat zichtbaar reliëf in het landschap zoveel mogelijk behouden en versterkt dient te worden. De voorgenomen ontwikkeling betreft een kleinschalige ontwikkeling op een bestaand erf. Tevens is er geen sprake van een toename van de bebouwde oppervlakte. Het landschap, en daarmee het reliëf daarvan, zal met de voorgenomen ontwikkeling daarmee niet worden geschaad.

Voor intensieve veehouderijen gelden vanuit artikel 2.11 van de verordening aanvullende regels. Vanuit artikel 2.11.2 geldt dat nieuwvestiging van een intensieve veehouderij alleen is toegestaan in de daarvoor aangewezen gebieden en dat uitbreiding (vergroting van het bouwvlak) van een intensieve veehouderij niet is toegestaan binnen de extensiveringsgebieden intensieve veehouderij. Bij de voorgenomen ontwikkeling is geen sprake van een nieuwvestiging en/of uitbreiding van een veehouderij, waarmee de regels uit artikel 2.11.2 niet van toepassing zijn op de voorgenomen ontwikkeling.

In artikel 2.11.3 is in het eerste lid opgenomen dat vormverandering van een bouwvlak van een intensieve veehouderij in beginsel niet mogelijk is in gebieden die zijn aangemerkt als extensiveringsgebied intensieve veehouderij. De locatie is gelegen in een extensiveringsgebied intensieve veehouderij, waarmee de voorgenomen vormverandering in beginsel niet mogelijk is. Echter is in het tweede lid van artikel 2.11.3 opgenomen dat het verbod op vormverandering van een bouwvlak van een intensieve veehouderij in een extensiveringsgebied niet van toepassing is als de bestaande bouwmogelijkheden binnen het bouwvlak uit bedrijfseconomisch oogpunt ongunstig zijn, en de vormverandering per saldo geen negatieve invloed heeft op de aspecten die bij de integrale afweging moeten worden betrokken, in het bijzonder landbouw, natuur, bos, landschap, recreatie, water, milieu en infrastructuur, woon-, werk- en leefklimaat en economische structuur.

Zoals nader aangetoond in de paragraaf "Milieuzonering" (paragraaf 4.1.1) heeft de voorgenomen vormverandering geen negatieve invloed op de landbouw en/of overige omliggende functies en bedrijven. Zoals nader omschreven in de paragraaf "Ecologie" (paragraaf 4.2) leidt de voorgenomen ontwikkeling eveneens niet tot een negatieve invloed op natuur- en/of bosgebieden. Daarnaast wordt, zoals nader omschreven in de paragraaf "Landschappelijke inpassing" (paragraaf 2.2.2), ter plaatse voorzien in een goede, bij het gebied passende landschappelijke inpassing. Daarmee wordt een bijdrage geleverd aan de landschappelijke kwaliteiten in het gebied. Omdat sprake is van een ontwikkeling op een bestaand terrein en de bebouwde oppervlakte (nagenoeg) niet toeneemt is de impact op het landschap (nagenoeg) nihil. Daarmee zal de voorgenomen ontwikkeling ook geen invloed hebben op de recreatieve waarden en/of beleving van het gebied. Zoals in het voorgaande omschreven en aangetoond in de paragraaf "Milieu" (paragraaf 4.1) leidt de voorgenomen ontwikkeling niet tot een onevenredige milieuhinder aan de omgeving, maar zal de milieuhinder door de luchtwasser met luchtkanaal en de betere werking daarvan door de aangepaste plaatsing leiden tot een verbetering van de situatie op het gebied van milieu door een afname van de emissies en daarmee tot een verbetering van het woon- en leefklimaat. Tevens zal de voorgenomen ontwikkeling, zoals nader is omschreven in de paragraaf "Wateraspecten" (paragraaf 4.5) niet leiden tot nadelige gevolgen voor de waterhuishouding en is sprake van een hydrologisch neutrale ontwikkeling. Ten slotte zal de voorgenomen ontwikkeling geen wijzigingen tot gevolg hebben aan de infrastructuur en/of economische structuur. De voorgenomen ontwikkeling zal daarmee geen negatieve invloed hebben op de aspecten die bij de integrale afweging moeten worden betrokken.

De plaatsing van de luchtwasser en het luchtkanaal op de gewenste plaats leidt tot het meeste rendement en de beste, meest optimale werking van de luchtwasser. De plaatsing van de luchtwasser op een andere plek aan de bestaande stal is daarmee niet efficiënt genoeg voor een doelmatige duurzame bedrijfsvoering. Het huidige bouwvlak biedt geen mogelijkheden om de luchtwasser en het luchtkanaal op de gewenste, meest efficiënte en rendabele plek op te richten. De bestaande bouwmogelijkheden binnen het bouwvlak zijn daarmee uit bedrijfseconomisch oogpunt ongunstig.

Daarmee kan de uiteindelijke vormverandering van het bouwvlak van de initiatiefnemer (op termijn) mogelijk worden gemaakt.

Gezien het voorgaande past de voorgenomen ontwikkeling binnen de bepalingen uit de Omgevingsverordening Limburg van de provincie Limburg.

3.2.3 Omgevingsverordening Limburg

De provincie Limburg is bezig met het opstellen van een nieuwe provinciale omgevingsverordening, waarin de beleidsuitgangspunten uit de (ontwerp) omgevingsvisie juridisch zijn verankerd. Hiervan heeft het ontwerp reeds in juli 2021 ter inzage gelegen. De ontwerp omgevingsverordening is nog niet in werking getreden, maar biedt wel een goed toetsingskader voor toekomstige ontwikkelingen. Derhalve is de voorgenomen ontwikkeling eveneens aan de ontwerp omgevingsverordening getoetst.

In de omgevingsverordening is, net als in de omgevingsvisie, onderscheid gemaakt in verschillende thema's en deelgebieden. In de omgevingsverordening is de locatie gelegen in een gebied dat is aangemerkt als 'groenblauwe mantel'.

Met betrekking tot de groenblauwe mantel is, in artikel 7.6, opgenomen dat een ontwikkeling binnen dit gebied gepaard moet gaan met een nadere motivatie van de in het projectgebied voorkomende kernkwaliteiten, de wijze waarop met de bescherming en versterking van de kernkwaliteiten is omgegaan en hoe de negatieve effecten zijn gecompenseerd. De kernkwaliteiten zijn het groene karakter, het visueel ruimtelijk karakter, het cultuurhistorisch erfgoed en het reliëf.

De kernkwaliteiten met betrekking tot het groene karakter en het visueel ruimtelijk karakter zijn vervolgens opgenomen in het Landschapskader Noord- en Midden Limburg. Vanuit het landschapskader is de locatie gelegen in een beekdal.

Het beekdallandschap omvat die gronden die vanuit het natuurlijk fundament aangeduid worden als beekdal. Binnen deze kenmerkende beekdalen liggen verschillende soorten beken (beken met nog een natuurlijke loop, rechtgetrokken beken, aangelegd in moeraszones, in Maasmeanders, etc.). Daarnaast kan per beek een bovenloop, middenloop en een benedenloop onderscheiden worden. Belangrijker echter zijn de overeenkomsten tussen de verschillende beken in Noord- en Midden-Limburg. Dit is de bijzondere structurerende werking, met name binnen de dekzandgebieden tussen de Peel en de Maas. Hier liepen en lopen de belangrijkste beken met hun bijbehorende dalen en afzettingen.

Vanuit het groene karakter zijn in het beekdal de volgende kernkwaliteiten te onderscheiden:

Een belangrijke kwaliteit van dit landschapstype wordt gevormd door de doorgaande natte structuur, waardoor de beekdalen voor veel organismen functioneren als ecologische verbindingszone. Daarnaast vormen de vele gradiënten, bijvoorbeeld door de aanwezigheid van oude geulen, maar vooral het hoogteverschil loodrecht op de beek van de lage beek naar de verder weg gelegen hogere gronden, een belangrijke kwaliteit. Met name de beekbegeleidende, veelal natte gronden zijn bijzonder. Deze gronden bestaan voornamelijk uit hooilanden, diverse moerastypen en moerasbossen.

Vanuit het visueel ruimtelijk karakter zijn in het beekdal de volgende kernkwaliteiten te onderscheiden:

De beekdalen zijn belangrijke structuurdragers van het landschap, met name op de zandgronden. Als gevolg van latere egaliseringen, ontwateringen en ontginningen zijn de beekdalen echter in veel gevallen nog nauwelijks herkenbaar. Een typisch beekdal wordt gekenmerkt door een overwegend halfopen kleinschalig landschap met afwisselend hooilanden, weilanden, bosjes en kleine landschapselementen. In het beekdal bevindt zich meestal weinig tot geen bebouwing. Daar waar de karakteristieke kleinschaligheid bewaard is gebleven, is het landschap visueel-ruimtelijk nog aantrekkelijk en waardevol.

Er worden drie typen beekdalen onderscheiden. Het halfopen kamertjes type, het besloten bostype en het open grazige type.

De voorgenomen ontwikkeling vindt plaats aangrenzend aan een bestaand bouwperceel ter plaatse van een bestaand bedrijf. Het bebouwde oppervlak ter plaatse zal in vergelijking met de huidige (vergunde) situatie niet of nagenoeg niet toenemen. De impact op het landschap is daarmee nagenoeg nihil. Daarnaast wordt, zoals nader omschreven in de paragraaf "Landschappelijke inpassing" (paragraaf 2.2.2), ter plaatse voorzien in een goede, bij het gebied passende landschappelijke inpassing. Daarmee wordt een bijdrage geleverd aan de landschappelijke kwaliteiten in het gebied.

Voor de cultuurhistorische waarden geldt dat bestaande historische en archeologische waarden niet mogen worden aangetast. Zoals nader omschreven in de paragraaf "Archeologie en cultuurhistorie" (paragraaf 4.3) zal de voorgenomen ontwikkeling niet leiden tot een onevenredige aantasting van cultuurhistorisch waardevolle en/of archeologische waarden.

Voor het reliëf geldt dat zichtbaar reliëf in het landschap zoveel mogelijk behouden en versterkt dient te worden. De voorgenomen ontwikkeling betreft een kleinschalige ontwikkeling op een bestaand erf. Tevens is er geen sprake van een toename van de bebouwde oppervlakte. Het landschap, en daarmee het reliëf daarvan, zal met de voorgenomen ontwikkeling daarmee niet worden geschaad.

Vanuit artikel 10.1.1 worden ten aanzien van intensieve veehouderijen aanvullende regels gesteld. Daarbij geldt dat nieuwvestiging van een intensieve veehouderij alleen is toegestaan in de daarvoor aangewezen gebieden en dat uitbreiding (vergroting van het bouwvlak) van een intensieve veehouderij niet is toegestaan binnen de extensiveringsgebieden intensieve veehouderij. Bij de voorgenomen ontwikkeling is geen sprake van een nieuwvestiging en/of uitbreiding van een veehouderij, waarmee deze aanvullende regels niet van toepassing zijn op de voorgenomen ontwikkeling.

Verder is opgenomen dat vormverandering van een bouwvlak van een intensieve veehouderij in het gebied waarin de locatie is gelegen alleen mogelijk is als de bestaande bouwmogelijkheden binnen het bouwvlak uit bedrijfseconomisch oogpunt ongunstig zijn, en de vormverandering per saldo geen negatieve invloed heeft op de aspecten die bij de integrale afweging moeten worden betrokken, in het bijzonder landbouw, natuur, bos, landschap, recreatie, water, milieu en infrastructuur, woon-, werk- en leefklimaat en economische structuur.

Zoals nader aangetoond in de paragraaf "Milieuzonering" (paragraaf 4.1.1) heeft de voorgenomen ontwikkeling geen negatieve invloed op de landbouw en/of overige omliggende functies en bedrijven. Zoals nader omschreven in de paragraaf "Ecologie" (paragraaf 4.2) leidt de voorgenomen ontwikkeling eveneens niet tot een negatieve invloed op natuur- en/of bosgebieden. Daarnaast wordt, zoals nader omschreven in de paragraaf "Landschappelijke inpassing" (paragraaf 2.2.2), ter plaatse voorzien in een goede, bij het gebied passende landschappelijke inpassing. Daarmee wordt een bijdrage geleverd aan de landschappelijke kwaliteiten in het gebied. Omdat sprake is van een ontwikkeling op een bestaand terrein en de bebouwde oppervlakte (nagenoeg) niet toeneemt is de impact op het landschap (nagenoeg) nihil. Daarmee zal de voorgenomen ontwikkeling ook geen invloed hebben op de recreatieve waarden en/of beleving van het gebied.

Zoals in het voorgaande omschreven en aangetoond in de paragraaf "Milieu" (paragraaf 4.1) leidt de voorgenomen ontwikkeling niet tot een onevenredige milieuhinder aan de omgeving, maar zal de milieuhinder door de luchtwasser met luchtkanaal en de betere werking daarvan door de aangepaste plaatsing leiden tot een verbetering van de situatie op het gebied van milieu door een afname van de emissies en daarmee tot een verbetering van het woon- en leefklimaat. Tevens zal de voorgenomen ontwikkeling, zoals nader is omschreven in de paragraaf "Wateraspecten" (paragraaf 4.5) niet leiden tot nadelige gevolgen voor de waterhuishouding en is sprake van een hydrologisch neutrale ontwikkeling. Ten slotte zal de voorgenomen ontwikkeling geen wijzigingen tot gevolg hebben aan de infrastructuur en/of economische structuur. De voorgenomen ontwikkeling zal daarmee geen negatieve invloed hebben op de aspecten die bij de integrale afweging moeten worden betrokken.

De plaatsing van de luchtwasser en het luchtkanaal op de gewenste plaats leidt tot het meeste rendement en de beste, meest optimale werking van de luchtwasser. De plaatsing van de luchtwasser op een andere plek aan de bestaande stal is daarmee niet efficiënt genoeg voor een doelmatige duurzame bedrijfsvoering. Het huidige bouwvlak biedt geen mogelijkheden om de luchtwasser en het luchtkanaal op de gewenste, meest efficiënte en rendabele plek op te richten. De bestaande bouwmogelijkheden binnen het bouwvlak zijn daarmee uit bedrijfseconomisch oogpunt ongunstig.

Daarmee kan de gewenste situatie mogelijk worden gemaakt.

Gezien het voorgaande past de voorgenomen ontwikkeling binnen de bepalingen uit de Omgevingsverordening Limburg van de provincie Limburg.

3.3.1 Structuurvisie Horst aan de Maas

De gemeente Horst aan de Maas heeft op 26 november 2019 de Structuurvisie Horst aan de Maas vastgesteld. Deze structuurvisie bevat het ruimtelijk beleid van de gemeente op hoofdlijnen met een doorkijk naar de langere termijn. De structuurvisie is niet juridisch bindend, maar biedt het ruimtelijk kader bij het opstellen van bestemmingsplannen, waarin de beleidsuitgangspunten worden vastgelegd.

De doelstelling die de gemeente heeft met de structuurvisie is drieledig. Enerzijds dient de structuurvisie een integraal beeld te vormen van de ontwikkelingen die de gemeente voor ogen staat voor de langere termijn. Daarnaast verschaft de gemeente inzicht hoe zij nieuwe initiatieven afweegt en welke randvoorwaarden hier eventueel bij gelden. Tenslotte biedt de structuurvisie kansen optimaal gebruik te maken van mogelijkheden voor het plegen van bovenplans kostenverhaal, zoals die zijn opgenomen in de Wro en de Grex-wet.

Een uitwerking van het Limburgs Kwaliteitsmenu in de gemeentelijke structuurvisie vormt de basis voor het vragen van een kwaliteitsbijdrage voor ontwikkelingen in het buitengebied en in de dorpen.

Vanuit de visie wordt gesteld dat agrarische bedrijven, waaronder intensieve veehouderijen, die op hun bestaande locatie willen doorontwikkelen dit kunnen doen binnen de mogelijkheden uit het geldende bestemmingsplan. Zoals nader omschreven en aangetoond in de paragraaf "Geldende bestemmingsplannen" (paragraaf 1.3) is er sprake van een strijdigheid met het geldende bestemmingsplan, maar kan de voorgenomen ontwikkeling met een vormverandering (op basis van een wijzigingsbevoegdheid) mogelijk worden gemaakt. Daarmee past de voorgenomen ontwikkeling binnen de mogelijkheden uit het geldende bestemmingsplan en daarmee binnen de uitgangspunten uit de visie.

Voor de drie beleidsmatige speerpunten van de gemeente (agribusiness, toerisme & recreatie en leefbaarheid) is het landschap (de omgevingskwaliteit) een belangrijke factor. Het vormt namelijk de productieruimte voor de agrarische sector, het verblijfsgebied voor toeristen en recreanten en de woonomgeving voor de inwoners. Om de speerpunten tot een succes te maken, is het van belang dat de aantrekkelijkheid van het landschap (de omgevingskwaliteit) gewaarborgd blijft en zoveel mogelijk versterkt wordt.

Naast de algemene bepalingen ten aanzien van de ontwikkeling van agrarische bedrijven en de bijdrage aan de omgevingskwaliteit heeft de gemeente een gemeentelijk Kwaliteitsmenu opgenomen in de visie. Dit betreft een nadere uitwerking van het provinciale Limburgs Kwaliteitsmenu aan de gemeentelijke normen en kwaliteiten. Het kwaliteitsmenu is van toepassing indien het geldende bestemmingsplan niet direct voorziet in de betreffende ontwikkeling en deze middels bijvoorbeeld een bestemmingsplanherziening of omgevingsvergunning mogelijk gemaakt moet worden. Wijzigingsbevoegdheden in de vigerende bestemmingsplannen worden gerespecteerd.

De verschillende ontwikkelingsmogelijkheden zijn, grotendeels op basis van het provinciale Kwaliteitsmenu, onderverdeeld in zogenaamde 'modules'. Een module staat daarbij voor een ontwikkeling waarvoor een tegenprestatie nodig is op basis van het kwaliteitsmenu. Bij het gebruik van de modules geldt dat in eerste instantie de specifieke voorwaarden, zoals deze voor de betreffende module(s) gelden, gehanteerd worden. Wanneer deze geen uitkomst/mogelijkheden bieden van de initiatiefnemer, wordt gebruik gemaakt van de financiële tegenprestatie. De modules zijn als volgt:

• 1. Nieuwe landgoederen;
• 2. Gebiedseigen recreatie en toerisme (verblijfsrecreatie en overig);
• 3. Niet-gebiedseigen recreatie en toerisme;
• 4. Agrarische nieuwvestiging (IV en grondgebonden bedrijven);
• 5. Agrarische uitbreiding (IV en grondgebonden bedrijven);
• 6. Nieuwvestiging en uitbreiding glastuinbouw;
• 7. Uitbreiding bedrijventerreinen;
• 8. Uitbreiding solitaire bedrijven;
• 9. Nieuwe (solitaire) woningen;
• 10. Projectmatige woningbouw in uitleggebieden;
• 11. Vrijkomende agrarische bebouwing (VAB);
• 12. Groter bouwen (>1.000 m³ per woning);
• 13. Overige (gebouwde) functies.
  

De voorgenomen ontwikkeling betreft (op termijn) een vormverandering (geen uitbreiding) van een intensieve veehouderij. Voor wat betreft agrarische bedrijven gelden alleen eisen vanuit het kwaliteitsmenu als sprake is van nieuwvestiging of van een uitbreiding (vergroting bouwvlak). Hiervan is geen sprake bij de voorgenomen ontwikkeling, waarmee de aanvullende eisen uit het gemeentelijk Kwaliteitsmenu niet van toepassing zijn op de voorgenomen ontwikkeling en geen aanvullende tegenprestatie hoeft te worden geleverd.

Gezien het voorgaande past de voorgenomen ontwikkeling binnen de uitgangspunten uit de Structuurvisie Horst aan de Maas van gemeente Horst aan de Maas.

4.1.1 Milieuzonering

Milieuzonering beperkt zich tot milieuaspecten met een ruimtelijke dimensie, te weten: geur, stof, geluid en gevaar. De mate waarin de milieuaspecten gelden en waaraan de milieucontour wordt vastgesteld, is voor elk type bedrijvigheid verschillend. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) geeft sinds 1986 de publicatie 'Bedrijven en Milieuzonering' uit. In deze publicatie is een lijst opgenomen met daarin de aan te houden richtafstanden tussen een gevoelige bestemming en bedrijven.

Indien van deze richtafstand afgeweken wordt dient een nadere motivatie gegeven te worden waarom dat wordt gedaan. Het zo scheiden van milieubelastende en -gevoelige functies dient twee doelen:

• 1. het reeds in het ruimtelijk spoor voorkomen of zoveel mogelijk beperken van hinder en gevaar bij gevoelige functies (bijvoorbeeld woningen);
• 2. het bieden van voldoende zekerheid aan de milieubelastende activiteiten (bijvoorbeeld bedrijven) zodat zij de activiteiten duurzaam, en binnen aanvaardbare voorwaarden, kunnen uitoefenen.
  

In de VNG handreiking zijn richtafstanden opgenomen op het gebied van geur, stof, geluid en gevaar. Indien niet aan de in de handreiking opgenomen afstanden wordt voldaan is mogelijk sprake van milieuhinder aan de betreffende gevoelige functies. De genoemde afstanden betreffen echter geen harde normen maar richtafstanden waarvan, mits goed gemotiveerd, kan worden afgeweken. Dit houdt in dat wanneer niet aan de afstanden wordt voldaan een nadere motivatie noodzakelijk is waaruit blijkt dat geen onevenredige hinder wordt veroorzaakt.

Bij de voorgenomen ontwikkeling is sprake van een afwijking van het geldende bestemmingsplan met een omgevingsvergunning ten behoeve van het op een andere plaats realiseren van een luchtwasser met het daarbij behorende luchtkanaal dan reeds is vergund bij de huidige varkenshouderij van de initiatiefnemer. Daarbij komen de luchtwasser en het luchtkanaal buiten het huidige bouwvlak te liggen. In een latere procedure, bij een algehele herziening van het geldende bestemmingsplan, zal het bouwvlak van vorm worden veranderd, waarbij de oppervlakte daarvan niet zal toenemen.

Op de locatie wordt een intensieve veehouderij, zijnde een varkenshouderij uitgevoerd. Met de gewijzigde positie van de luchtwasser en het luchtkanaal is in feite sprake van de verdere ontwikkeling van een varkenshouderij.

Ten aanzien van varkenshouderijen zijn in de handreiking de volgende richtafstanden opgenomen:

• Geur: 200 meter.
• Stof: 30 meter.
• Geluid: 50 meter.
• Gevaar: 0 meter.
  

Gezien de gewijzigde opzet en de toekomstige vormverandering in theorie het verleggen van emissiepunten mogelijk maakt en omdat binnen een bouwvlak van andere bedrijven en/of locaties in theorie overal gevoelige objecten kunnen worden opgericht dient te worden gemeten van de grens van het nieuwe (toekomstige) bouwvlak van de initiatiefnemer tot aan het bouwvlak van omliggende gevoelige objecten en/of functies.

De ontwikkeling vindt plaats aan de noordzijde en noordwest zijde van het bedrijf. De meeste gevoelige objecten zijn gelegen aan de zuidzijde en de zuidoost zijde van de locatie. Aan deze zijden zal het toekomstig bouwvlak in afstanden ten aanzien van het bedrijf van de initiatiefnemer niet wijzigen en/of verder van de woningen af komen te liggen. De situatie ten aanzien van de gevoelige objecten nabij de locatie aan de Hazenhorstweg zal daarmee niet in nadelige zin wijzigen. De voorgenomen ontwikkeling zal daarmee niet leiden tot een toenemende hinder op de aan de Hazenhorstweg gelegen gevoelige objecten.

De luchtwasser en het luchtkanaal komen in de gewijzigde opzet iets dichter op het bedrijf aan de Hazenhorstweg 1 te liggen. Dit bedrijf is voorzien van een bedrijfswoning en dient formeer als gevoelig object te worden beschouwd. Echter is dit bedrijf in eigendom van de initiatiefnemer en maakt het op het gebied van milieu deel uit van dezelfde inrichting (milieutechnisch zijn de bedrijven aan de Hazenhorstweg 1 en 3 aangemerkt als één inrichting). De bedrijfswoning aan de Hazenhorstweg 1 behoort daarmee eveneens tot het bedrijf aan de Hazenhorstweg 3 en is derhalve niet beschermd ten aanzien van de bedrijfsvoering aan de Hazenhorstweg 3. Daarnaast is de betreffende bedrijfswoning aan de Hazenhorstweg 1 eveneens een bedrijfswoning bij een intensieve veehouderij. Voor dergelijke woningen geldt een aangepaste toetsing op het gebied van geur. In plaats van de richtafstanden en/of de voorgrondbelasting en achtergrondbelasting wordt een dergelijke woning alleen getoetst aan de vaste afstanden uit de Wet geurhinder en veehouderij. Gezien de betreffende woning buiten de bebouwde kom is gelegen geldt dat de afstand tussen de betreffende woning tot aan een emissiepunt van een dierenverblijf minimaal 50 meter moet bedragen en de afstand tussen de betreffende woning tot aan de gevel van een dierenverblijf minimaal 25 meter moet bedragen. De afstand tussen de betreffende woning en de stal van de initiatiefnemer bedraagt ongeveer 94 meter, waarmee ruimschoots aan de afstanden wordt voldaan.

Daarnaast zijn er een aantal burgerwoningen gelegen aan het Broek. De luchtwasser en het luchtkanaal komen in de gewijzigde opzet dichter bij deze woningen te liggen. Echter zijn deze woningen al dichterbij het bedrijf aan de Hazenhorstweg 1 gelegen, waarmee deze woningen niet verder zullen worden beperkt en geen sprake zal zijn van een toenemende hinder.

Bij de voorgenomen ontwikkeling zal tevens sprake zijn van een afnemende milieuhinder, omdat de aangepaste plaatsing van de luchtwasser en het luchtkanaal leidt tot een betere werking daarvan. Daarmee wordt het rendement van de luchtwasser verhoogd, waarmee de emissies vanuit het bedrijf verder afnemen dan in de vergunde situatie. De voorgenomen ontwikkeling zal daarmee leiden tot een afname van de milieuhinder aan gevoelige objecten in de omgeving.

Naast het feit dat een ruimtelijke ontwikkeling geen onevenredige hinder aan gevoelige objecten in de omgeving mag veroorzaken mag deze ook niet leiden tot beperkingen van de ontwikkelingsmogelijkheden van omliggende bedrijven, functies en bestemmingen. Dit is echter vooral van belang wanneer sprake is van het oprichten van nieuwe gevoelige objecten.

Bij de voorgenomen ontwikkeling is geen sprake van het oprichten van een nieuw gevoelig object. Hiermee zullen geen omliggende bedrijven, functies en bestemmingen in de ontwikkelingsmogelijkheden worden beperkt.

4.1.2 Geur

De Wet geurhinder veehouderij (Wgv) vormt vanaf 1 januari 2007 het toetsingskader voor de milieuvergunning, als het gaat om geurhinder vanwege dierenverblijven van veehouderijen. Het tijdstip van inwerkingtreding van de wet is vastgesteld bij Koninklijk Besluit van 12 december 2006. Op 18 december 2006 is de Wet geurhinder en veehouderij gepubliceerd.

De Wet geurhinder en veehouderij geeft normen voor de geurbelasting die een veehouderij mag veroorzaken op een geurgevoelig object (bijvoorbeeld een woning). De geurbelasting wordt berekend en getoetst met het verspreidingsmodel V-Stacks vergunning en/of V-Stacks gebied. Dit geldt alleen voor dieren waarvoor geuremissiefactoren zijn opgenomen in de Wet geurhinder en veehouderij.

Voor dieren zonder geuremissiefactor gelden minimaal aan te houden afstanden. Hiervoor dienen de minimale afstanden van 50 meter tot een geurgevoelig object buiten de bebouwde kom, en 100 meter tot een geurgevoelig object binnen de bebouwde kom te worden aangehouden. Deze afstanden gelden van emissiepunt van het dierenverblijf tot de gevel van het gevoelige object. Tussen de gevel van het dierenverblijf en de gevel van het gevoelige object geldt een minimale afstand van 50 meter bij objecten binnen de bebouwde kom en 25 meter bij objecten buiten de bebouwde kom.

Bij gemeentelijke verordening kunnen gemeenten afwijken van de wettelijke normen. Voor de onderbouwing van andere normen wordt de geursituatie berekend met het verspreidingsmodel V-Stacks gebied. De gemeente Horst aan de Maas heeft een eigen geurbeleid vastgelegd in een geurverordening. De normen uit deze verordening zijn als volgt:

• Plangebied bij Meerlo: 6,0 odour units.
• Bedrijventerreinen Klavertje 4-gebied: 14,0 odour units.
• Overige bebouwde kom: conform wettelijke norm, momenteel 3,0 odour units.
• Buitengebied: conform wettelijke norm, momenteel 14,0 odour units.
  

Hoewel met de gewenste ontwikkeling op basis van de geurwetgeving en de mogelijkheden uit de geurverordening van de gemeente op het gebied van geur kan voldoen wenst de initiatiefnemer de geurbelasting in fasen te verminderen. Hierbij zal de initiatiefnemer de luchtwasser op stal 2 in de milieuvergunning aanpassen, zodat de geurbelasting aan de omgeving afneemt. Daarnaast zal stal 5 in de milieuvergunning al eerder emissie-arm gemaakt worden. Vanuit de wetgeving dient deze stal pas in 2030 emissie-arm te zijn. De initiatiefnemer haalt dit naar voren en zal deze stal al uiterlijk 31 december 2025 emissie-arm hebben gemaakt. Tevens zal de luchtwasser op de nog niet gerealiseerde stal 8 worden aangepast, wat eveneens zal leiden tot een verminderde emissie vanuit deze stal. De realisatie van deze aanvullende maatregelen worden eveneens geborgd in de omgevingsvergunning.

Ten behoeve van de voorgenomen ontwikkeling en de afspraken die zijn gemaakt zijn met het verspreidingsmodel V-stacks verschillende situaties berekend. Uit de berekeningen voor de voorgrondbelasting blijkt dat in de huidige situatie nog enkele woningen in de omgeving overbelast zijn. Na het treffen van de hiervoor omschreven maatregelen (aanpassen luchtwasser op stal 2, emissie-arm maken stal 5, aanpassen luchtwasser op nog niet gerealiseerde stal 8) zullen geen van de omliggende woningen meer overbelast zijn. Er is daarmee sprake van een aanzienlijke verbetering op het gebied van geur en aan alle normen kan daarmee worden voldaan.

Uit de berekeningen voor de achtergrondbelasting blijkt dat in de huidige situatie sprake is van een aantal woningen in de omgeving die overbelast zijn. Na het treffen van de maatregelen (aanpassen luchtwasser op stal 2, emissie-arm maken stal 5, aanpassen luchtwasser op nog niet gerealiseerde stal 8) zullen nog diverse woningen overbelast zijn. Echter, zoals blijkt uit de nauwkeurige aanvullende berekeningen, zal de voorgrondbelasting op deze woningen afnemen door de aanpassingen op het bedrijf, waarmee sprake is van een verbetering van het woon- en leefklimaat op deze woningen.

Voor de resultaten van de uitgevoerde berekeningen (voor- en achtergrond) voor elk van de situaties wordt verwezen naar bijlage 3 van deze onderbouwing. Bij het maken van de berekeningen is eveneens gerekend op de randen van het (toekomstig) bouwvlak van het bedrijf van de initiatiefnemer en op de randen van de bouwvlakken van de gevoelige objecten. Daarbij is rekening gehouden met de minimale afstand van gevoelige objecten tot de as van de weg (bestemming verkeer). De te nemen maatregelen zijn de grondslag van situatie 7 van de uitgevoerde berekeningen.

De concrete aanvullende maatregelen in situatie 7 zijn:

• Stal 2

- Luchtwasser verplaatsen (199.725-378.055)

- Emissiepunthoogte luchtwasser verhogen (3,2 m.)

- Luchtsnelheid luchtwasser verhogen (minimaal 3,35 m/s.)

• Stal 8

- Emissiepunthoogte luchtwasser verhogen (7,0 m.)

- Luchtsnelheid luchtwasser verhogen (minimaal 3,50 m/s.)

• Stal 5

- Stal emissiearm uitvoeren door het plaatsen van 2 luchtwassers.

- Luchtsnelheid van luchtwassers is minimaal 3,35 m/s

Deze invoergegevens zijn op pagina's 98 en 125 van de bijlagen bij deze ruimtelijke onderbouwing terug te vinden.

Gezien het voorgaande zal geen sprake zijn van een onevenredige geurhinder aan gevoelige objecten in de omgeving.

Naast het feit dat een ontwikkeling geen onevenredige geurhinder mag veroorzaken dient te worden aangetoond dat ter plaatse van nieuwe gevoelige objecten een aanvaardbaar woon- en leefklimaat op het gebied van geur kan worden geborgd.

Bij de voorgenomen ontwikkeling is geen sprake van nieuwe gevoelige objecten, waarmee toetsing aan het woon- en leefklimaat op het gebied van geur ten aanzien van de locatie niet noodzakelijk is.

4.1.3 Luchtkwaliteit

De Eerste Kamer heeft op 9 oktober 2007 het wetsvoorstel voor de wijziging van de Wet milieubeheer (Wmb) goedgekeurd (Stb. 2007, 414) en vervolgens is de wijziging op 15 november 2007 in werking getreden. Met name paragraaf 5.2 uit Wmb is veranderd. Omdat paragraaf 5.2 handelt over luchtkwaliteit staat de nieuwe paragraaf 5.2 bekend als de 'Wet luchtkwaliteit'. De Wet luchtkwaliteit introduceert het onderscheid tussen 'kleine' en 'grote' projecten. Kleine projecten dragen 'niet in betekenende mate' (NIBM) bij aan de luchtkwaliteit. Een paar honderd grote projecten dragen juist wel 'in betekenende mate' bij aan de verslechtering van de luchtkwaliteit. Het gaat hierbij vooral om bedrijventerreinen en infrastructuur (wegen).

De Eerste Kamer is op 9 oktober 2007 akkoord gegaan met het wetsvoorstel over luchtkwaliteitseisen. Projecten die 'niet in betekenende mate bijdragen' (NIBM) aan de luchtverontreiniging, hoeven volgens het wetsvoorstel niet meer afzonderlijk getoetst te worden aan de grenswaarden voor de buitenlucht. Het Besluit NIBM omschrijft het begrip nader: een project dat minder dan 3% van de grenswaarden bijdraagt is NIBM. Dit komt overeen met 1,2 microgram per kubieke meter lucht (µg/m³) voor fijnstof en stikstofoxiden (NO2).

Projecten die wel 'in betekenende mate' bijdragen, zijn vaak al opgenomen in het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (NSL). Het NSL is erop gericht om overal de Europese grenswaarden te halen. Daarom is ook een pakket aan maatregelen opgenomen: zowel (generieke) rijksmaatregelen als locatiespecifieke maatregelen van gemeenten en provincies. Dit pakket aan maatregelen zorgt ervoor dat alle negatieve effecten van de geplande ruimtelijke ontwikkelingen ruim worden gecompenseerd. Bovendien worden alle huidige overschrijdingen tijdig opgelost. In het NSL worden de effecten van alle NIBM-projecten verdisconteerd in de autonome ontwikkeling. Het NSL omvat dus alle cumulatieve effecten van (ruimtelijke) activiteiten op de luchtkwaliteit.

Bij de voorgenomen ontwikkeling is sprake van het anders plaatsen van een luchtwasser en luchtkanaal dan volgens de verleende vergunning is toegestaan. Het aantal gehouden dieren neemt niet toe en er is geen sprake van een toename van het aantal verkeersbewegingen. Daarmee is geen sprake van een toename van de emissie van fijnstof en/of stikstofoxiden.

De aangepaste plaatsing van de luchtwasser en het luchtkanaal leidt tot een betere werking en groter rendement van de luchtwasser, waardoor de emissies verder zullen afnemen. Hiermee is sprake van een NIBM-ontwikkeling.

Echter dient bij de voorgenomen ontwikkeling uitgegaan te worden van de ruimtelijke worst-case situatie. Ruimtelijk gezien is de worst-case situatie geen NIBM-ontwikkeling, waardoor de effecten van de voorgenomen bedrijfsvoering op de luchtkwaliteit inzichtelijk gemaakt dienen te worden. De worst-case situatie is berekend met het rekenprogramma ISL3a. Daarbij is gerekend op de rand van het (toekomstig) bouwvlak van de initiatiefnemer en op de randen van de bouwvlakken van omliggende gevoelige objecten, waarbij rekening is gehouden met de minimale afstand van gevoelige objecten tot de as van de weg (bestemming verkeer). Uit deze berekening, waarvan de resultaten zijn opgenomen in bijlage 4 van deze onderbouwing, blijkt dat aan de wettelijke normen ten aanzien van luchtkwaliteit wordt voldaan. Er zal daarmee geen sprake zijn van een onevenredige verslechtering van de luchtkwaliteit, ook niet in de worst-case situatie.

Naast het feit dat een ontwikkeling geen onevenredige verslechtering van de luchtkwaliteit mag veroorzaken dient te worden aangetoond dat ter plaatse van nieuwe gevoelige objecten een aanvaardbaar woon- en leefklimaat op het gebied van luchtkwaliteit kan worden geborgd.

Bij de voorgenomen ontwikkeling is geen sprake van nieuwe gevoelige objecten, waarmee toetsing aan het woon- en leefklimaat op het gebied van luchtkwaliteit ten aanzien van de locatie niet noodzakelijk is.

4.1.4 Volksgezondheid

Veehouderijen kunnen mogelijk gezondheidseffecten veroorzaken op omwonenden. Dit speelt met name bij varkenshouderijen, pluimveehouderijen en geitenhouderijen. Effecten van veehouderijen op de volksgezondheid, kunnen op verschillende manieren tot stand komen, bijvoorbeeld via diercontact, via de lucht, via de mest en via voedingsmiddelen van dierlijke oorsprong.

Besmettingsgevaar wordt geregeld in de wetgeving voor volksgezondheid. De Wet ruimtelijke ordening (Wro) en Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) bevatten geen toetsingskader voor onderwerpen die in de wetgeving voor Volksgezondheid zijn geregeld.

Mensen kunnen echter in contact komen met de micro-organismen die dieren bij zich dragen door direct contact met de dieren, de mest of stof, of via inademing van de lucht. Daarom dienen de effecten en risico's op de volksgezondheid nader in beeld te worden gebracht.

4.1.5 Geluid

De mate waarin het geluid, bijvoorbeeld veroorzaakt door het wegverkeer, het woonmilieu mag belasten, is geregeld in de Wet geluidhinder en het Besluit geluidhinder (Wgh en Bgh). De kern van de Wgh is dat geluidsgevoelige bestemmingen worden beschermd tegen geluidhinder uit de omgeving ten gevolge van wegverkeer, spoorwegverkeer en industrie. De Wgh kent de volgende geluidsgevoelige bestemmingen:

• Woningen.
• Onderwijsgebouwen (behoudens voorzieningen zoals een gymnastieklokaal).

• Ziekenhuizen en verpleeghuizen en daarmee gelijk te stellen voorzieningen, zoals verzorgingstehuizen, psychiatrische inrichtingen, medische centra, poliklinieken, medische kleuterdagverblijven, etc..
  

Daarnaast kent de Wgh de volgende geluidsgevoelige terreinen:

• Terreinen die behoren bij andere gezondheidszorggebouwen dan algemene, categorale en academische ziekenhuizen, alsmede verpleeghuizen, voor zover deze bestemd zijn of worden gebruikt voor de in die gebouwen verleende zorg.
• Woonwagenstandplaatsen.
  

Het beschermen van bijvoorbeeld het woonmilieu gebeurt aan de hand van vastgestelde zoneringen. De belangrijkste geluidsbronnen die in de Wet geluidhinder worden geregeld zijn industrielawaai, wegverkeerslawaai en spoorweglawaai. Verder gaat deze wet onder meer ook in op geluidwerende voorzieningen en geluidbelastingkaarten en actieplannen.

Indien sprake is van het oprichten van een geluidshinder veroorzakende inrichting dan dient te worden aangetoond dat deze geen onevenredige geluidshinder zal veroorzaken op gevoelige objecten in de omgeving. Hierbij wordt ook een eventuele toename van het aantal verkeersbewegingen bij ontwikkelingen van een inrichting meegenomen.

Omdat bij de voorgenomen ontwikkeling de geluidsbronnen anders komen te liggen dan in de vergunde situatie dient te worden bekeken of de normen uit de Wgh op omliggende gevoelige objecten mogelijk worden overschreden. Om dit nader te onderzoeken is door een akoestisch onderzoeksbureau een aanvullend onderzoek uitgevoerd. Hieruit blijkt het volgende:

• De beschouwde situatie voldoet aan het BBT-principe daar er redelijkerwijs geen aanvullende maatregelen te treffen zijn om de geluidbelasting in de omgeving verder terug te dringen.
• Met betrekking tot het langtijdgemiddelde beoordelingsniveau (LAr,LT) kan worden gesteld dat ten gevolge van de beoogde wijzigingen op alle gevels van de bestaande woningen in de directe omgeving kan worden voldaan aan de van toepassing zijnde geluidgrenswaarde opgenomen in de vigerende geluidsvoorschriften.
  

De onderzoeksresultaten zijn verwerkt in een notitie geluidhinder, waarvoor wordt verwezen naar bijlage 5 van deze onderbouwing.

Hiermee kan worden gesteld dat met de voorgenomen ontwikkeling geen sprake zal zijn van een onevenredige toename van de geluidsbelasting aan gevoelige objecten in de omgeving.

Wanneer een woning of een andere geluidsgevoelige bestemming wordt opgericht in de zone langs een weg (behalve een 30 km/uur weg) of spoorweg is de Wgh van toepassing. Middels een akoestisch onderzoek moet in dat geval worden aangetoond dat wordt voldaan aan (in de eerste instantie) de voorkeursgrenswaarde (48 decibel). Is het niet mogelijk te voldoen aan de voorkeursgrenswaarde dan biedt de Wgh de mogelijkheid af te wijken van de voorkeursgrenswaarde tot een maximale waarde (Hogere Grenswaarde). Bij burgerwoningen is ontheffing mogelijk tot 53 decibel. Bij agrarische bedrijfswoningen is zelfs ontheffing tot 58 decibel mogelijk. Bij vaststelling van het bestemmingsplan moet de voorkeursgrenswaarde, of een vastgestelde hogere waarde, in acht worden genomen.

Bij de voorgenomen ontwikkeling is geen sprake van het oprichten van een woning of andere geluidsgevoelige bestemming. Hiermee kan verdere toetsing op het gebied van (spoor)wegverkeerslawaai achterwege blijven en kan worden gesteld dat met de voorgenomen ontwikkeling geen sprake zal zijn van een onevenredige geluidshinder als gevolg van (spoor)wegverkeerslawaai.

4.1.6 Externe veiligheid

Externe veiligheid heeft betrekking op de risico's die mensen lopen als gevolg van mogelijke ongelukken met gevaarlijke stoffen bij bedrijven, transportroutes (wegen, spoorwegen en waterwegen) en buisleidingen. Omdat de gevolgen van een ongeluk met gevaarlijke stoffen groot kunnen zijn, zijn de aanvaardbare risico's vastgelegd in diverse besluiten. De belangrijkste zijn:

• Besluit externe veiligheid inrichtingen (Bevi).
• Besluit externe veiligheid buisleidingen (Bevb).
• Besluit externe veiligheid transportroutes (Bevt).
  

Binnen de beleidskaders voor deze drie typen risicobronnen staan altijd twee kernbegrippen centraal: het plaatsgebonden risico en het groepsrisico. Hoewel beide begrippen onderlinge samenhang vertonen zijn er belangrijke verschillen. In de navolgende paragraaf worden beide begrippen verder uitgewerkt.

In het beoordelingskader voor externe veiligheid staan twee kernbegrippen centraal, namelijk het plaatsgebonden risico en het groepsrisico. Deze begrippen zijn als volgt nader te omschrijven:

Plaatsgebonden risico:

Het plaatsgebonden risico (PR) geeft de kans, op een bepaalde plaats, om te overlijden ten gevolge van een ongeval bij een risicovolle activiteit. Het PR kan op de kaart van het gebied worden weergeven met zogeheten risicocontouren: lijnen die punten verbinden met eenzelfde PR. Binnen de 10-6 contour (welke als wettelijk harde norm fungeert) mogen geen kwetsbare objecten geprojecteerd worden. Voor beperkt kwetsbare objecten geldt de 10-6 contour niet als grenswaarde, maar als een richtwaarde.

Groepsrisico:

Het groepsrisico (GR) is een maat voor de kans dat bij een ongeval een groep slachtoffers valt met een bepaalde omvang (10 personen of meer). Het GR wordt bepaald binnen het invloedsgebied van een risicovolle activiteit en kent geen vaste norm, maar een oriëntatiewaarde (= '1'). Voor het groepsrisico geldt een verantwoordingsplicht. Dit houdt in dat iedere wijziging met betrekking tot planologische keuzes moet worden onderbouwd én verantwoord door het bevoegd gezag.

Met het invullen van de verantwoordingsplicht wordt antwoord gegeven op de vraag in hoeverre externe veiligheidsrisico's in het projectgebied worden geaccepteerd en welke maatregelen getroffen zijn om het risico zoveel mogelijk te beperken. Het invullen van de verantwoordingsplicht is een taak van het bevoegd gezag (veelal de gemeente). Door de verantwoordingsplicht worden gemeenten gedwongen het externe veiligheidsaspect mee te laten wegen bij het maken van ruimtelijke keuzes.

Deze verantwoording is kwalitatief en bevat verschillende onderdelen die aan bod kunnen of moeten komen. Ook bestaat er een adviesplicht voor de regionale brandweer. In de Handreiking verantwoordingsplicht groepsrisico zijn de onderdelen van de verantwoording, zoals weergegeven in de tabel in figuur 7, nader uitgewerkt en toegelicht.

Figuur 7: Tabel wanneer verantwoording van het groepsrisico.
Bron: Handreiking verantwoordingsplicht groepsrisico.

Door het uitwerken van de verantwoordingsplicht neemt het bevoegd gezag de verantwoordelijkheid voor het 'restrisico' dat overblijft nadat benodigde de veiligheidsverhogende maatregelen genomen zijn.

Tot slot wordt in het kader van een 'goede ruimtelijke ordening' (art. 3.1 Wro) getoetst aan eventueel van toepassing zijnde veiligheidsafstanden uit het Activiteitenbesluit milieubeheer, Besluit algemene regels ruimtelijke ordening (Barro), effectafstanden uit de 'Circulaire effectafstanden LPG-tankstations', enz..

Overige wet- en regelgeving:

Tot slot moet in het kader van een 'goede ruimtelijke ordening' (art. 3.1 Wro) ook getoetst aan eventueel van toepassing zijnde veiligheidsafstanden uit bijvoorbeeld het Activiteitenbesluit, effectafstanden uit de 'Circulaire effectafstanden LPG-tankstations'.

Voldaan wordt aan de in het activiteitenbesluit opgenomen veiligheidsafstanden. Zo is er in de nabijheid van de locatie geen opstelplaats van een gasdrukmeet- en regelstation gelegen en ook zijn er geen propaantanks tot en met 13 kubieke meter binnen de grootste bijbehorende veiligheidsafstand van 25 meter tot de locatie gelegen.

Toetsing aan de voorwaarden van de beleidsvisie en de normen uit overige wet- en regelgeving geeft dan ook geen belemmering voor het project.

4.1.7 Bodem

De bodemkwaliteit is in het kader van de Wet ruimtelijke ordening (Wro) van belang indien er sprake is van functieveranderingen en/of een ander gebruik van de gronden. De bodem moet geschikt zijn voor de functie. Mocht er een verontreiniging te verwachten zijn dan wel mocht deze feitelijk aanwezig zijn, dan dient voor vaststelling van een plan en/of het nemen van het besluit inzichtelijk gemaakt te worden of de bodemverontreiniging de voorgenomen functie- en/of bestemmingswijziging in het kader van gezondheid en/of financieel gezien in de weg staat. Hierbij dient inzichtelijk gemaakt te worden of sprake is van een te verwachten of feitelijke verontreiniging.

Dit is echter vooral van belang wanneer inrichtingen worden opgericht waarbij gedurende een groot deel van de dag mensen zullen verblijven. Bij de voorgenomen ontwikkeling is geen sprake van een inrichting waarin gedurende een groot deel van de dag mensen verblijven. Hiermee kan worden aangenomen dat de bodemgesteldheid ter plaatse geschikt is voor de voorgenomen functie- en/of bestemmingswijziging.

4.1.8 Voortoets MER-beoordeling

Op 16 mei 2017 is het nieuwe Besluit milieueffectrapportage in werking getreden. Uit dit besluit blijkt dat toetsing aan de drempelwaarden in de D-lijst uit de bijlage van het besluit ontoereikend is om de vraag te beantwoorden of een m.e.r.-beoordelingsprocedure moet worden doorlopen. Indien een activiteit een omvang heeft die onder de drempelwaarden ligt, dient op grond van de selectiecriteria in de EEG-richtlijn milieu-effectbeoordeling te worden vastgesteld of belangrijke nadelige gevolgen van de activiteit voor het milieu kunnen worden uitgesloten. Pas als dat het geval is, is de activiteit niet m.e.r.-(beoordelings)plichtig.

In het kader van de wijziging van het Besluit m.e.r. is een handreiking opgesteld. Deze handreiking geeft aan hoe moet worden vastgesteld of een activiteit, met een omvang onder de drempelwaarde, toch belangrijke nadelige gevolgen voor het milieu heeft. In de handreiking is opgenomen dat voor elk besluit of plan dat betrekking heeft op activiteit(en) die voorkomen op de D-lijst uit de bijlage van het besluit en die een omvang hebben die beneden de drempelwaarden liggen een toets moet worden uitgevoerd of belangrijke nadelige milieugevolgen kunnen worden uitgesloten. Voor deze toets wordt de term vormvrije m.e.r.-beoordeling gebruikt.

Uit deze toets kan een van twee onderstaande conclusies volgen:

• 1. Belangrijke nadelige milieueffecten zijn uitgesloten;
  of
• 2. Belangrijke nadelige milieueffecten zijn niet uit te sluiten.
  

In het eerste geval is de activiteit niet m.e.r.(-beoordelings)-plichtig in het andere geval dient een m.e.r.-beoordeling te worden uitgevoerd en de bijbehorende procedure te worden gevolgd. Die toetsing in het kader van de vormvrije m.e.r.-beoordeling dient te geschieden aan de hand van de selectiecriteria in bijlage III van de EU-richtlijn milieubeoordeling projecten.

4.2.1 Wet natuurbescherming

Op 1 januari 2017 is de Wet natuurbescherming in werking getreden. Deze wet vervangt drie wetten, de Natuurbeschermingswet 1998, de Boswet en de Flora- en faunawet. In de Wet natuurbescherming wordt de bescherming van verschillende dieren- en plantensoorten geregeld. Met name bescherming van kwetsbare soorten is hierbij van belang.

De Wet natuurbescherming kent een vergunningplicht. Een vergunning voor een project wordt alleen verleend als de instandhoudingsdoelen van een gebied niet in gevaar worden gebracht en als geen sprake is van mogelijke aantasting van beschermde planten- en dierensoorten of de leefgebieden van deze soorten.

Voor activiteiten is het van belang om te bepalen of deze leiden tot mogelijke schade aan de natuur. De Wet natuurbescherming toetst aanvragen op drie aspecten, namelijk gebiedsbescherming, houtopstanden en soortenbescherming.

4.2.2 Natuurnetwerk Nederland

Een vorm van gebiedsbescherming komt voort uit de aanwijzing van een gebied als Natuurnetwerk Nederland (NNN), voorheen de Ecologische Hoofdstructuur (EHS). Het NNN is een netwerk van natuurgebieden en verbindingszones. Planten en dieren kunnen zich zo van het ene naar het andere gebied verplaatsen. Op plekken waar gaten in het netwerk zitten, leggen de provincies nieuwe natuur aan. De provincies zijn verantwoordelijk voor begrenzing en ontwikkeling van het NNN en stellen hier zelf beleid voor op.

Het NNN is in de eerste plaats belangrijk als netwerk van leefgebieden voor planten en dieren. Robuuste leefgebieden voor flora en fauna zijn nodig om het uitsterven van soorten te voorkomen. Het netwerk is er daarnaast ook voor rust en recreatie, voor mensen die willen genieten van de schoonheid van de natuur.

Voor dergelijke gebieden geldt dat het natuurbelang prioriteit heeft en dat andere activiteiten niet mogen leiden tot aantasting of beperking van de natuurdoelen. De status als NNN is niet verankerd in de natuurwetgeving, maar het belang dient in de planologische afweging een rol te spelen.

Zoals te zien in figuur 10 is de locatie niet in het NNN gelegen. Het dichtstbijzijnd NNN-gebied is gelegen op een afstand van ongeveer 10 meter.

Figuur 10: Uitsnede kaart NNN.
Bron: Provincie Limburg.

Gezien de locatie niet in het NNN is gelegen is geen nadere compensatie nodig. Gezien de korte afstand tot het NNN gebied is wel een nadere motivatie nodig dat het betreffende gebied niet onevenredig zal worden aangetast. Bij de voorgenomen ontwikkeling is sprake van een zeer kleinschalige aanbouw van een luchtwasser en een luchtkanaal aan de bestaande stal. De ruimtelijke impact is daarmee zeer beperkt. De gewenste ontwikkeling zal daarmee geen nadelige effecten hebben op de structuur en de beleving van het betreffende gebied.

Daarnaast zal de voorgenomen ontwikkeling leiden tot een betere werking en een hoger rendement van de luchtwasser. Daarmee zal de emissie van mogelijk schadelijke stoffen voor het betreffende gebied nog verder worden verlaagd, wat een positief effect zal hebben op de betreffende gebieden.

Gezien het voorgaande zal de voorgenomen ontwikkeling geen nadelige invloed hebben op deze gebieden en staat het project de ontwikkeling van deze gebieden niet in de weg.

4.2.3 Wet ammoniak en veehouderij

Op 8 mei 2002 is de Wet ammoniak en veehouderij (Wav) in werking getreden. De Wav vormt een onderdeel van de ammoniakregelgeving voor dierenverblijven van veehouderijen en kent een emissiegerichte benadering voor heel Nederland met daarnaast aanvullend beleid ter bescherming van de (zeer) kwetsbare gebieden. Deze (zeer) kwetsbare gebieden ingevolge de Wav (Wav-gebieden) zijn gebieden die nadelige invloed kunnen ondervinden als de uitstoot van ammoniak op deze gebieden toeneemt. Ter bescherming van deze gebieden is een zone van 250 meter rondom deze gebieden aangewezen als buffer om ontwikkelingen die schadelijk zijn voor deze gebieden te beperken.

Zoals te zien in figuur 11 is de locatie niet in een Wav-gebied of zone van 250 meter daaromheen gelegen.

Figuur 11: Uitsnede kaart Wav-gebieden.
Bron: Provincie Limburg.

Gezien de locatie niet in een Wav-gebied of zone van 250 meter daaromheen is gelegen zullen met de voorgenomen ontwikkeling geen van deze gebieden onevenredig worden aangetast.

4.3.1 Archeologie

Op 16 januari 1992 is in Valletta (Malta) het Europees Verdrag inzake de bescherming van het archeologisch erfgoed (Verdrag van Malta) ondertekend. Het Nederlandse parlement heeft dit verdrag in 1998 goedgekeurd. Het Verdrag van Malta voorziet in bescherming van het Europees archeologisch erfgoed onder meer door de risico's op aantasting van dit erfgoed te beperken. Deze bescherming is in Nederland wettelijk verankerd in de Erfgoedwet. Op basis van deze wet zijn mogelijke (toevals)vondsten bij het verrichten van werkzaamheden in de bodem altijd beschermd. Er geldt een meldingsplicht bij het vinden van (mogelijke) waardevolle zaken. Dat melden dient terstond te gebeuren.

In het kader van een goede ruimtelijke ordening in relatie tot de Erfgoedwet kan vooronderzoek naar mogelijke waarden nodig zijn zodat, waar nodig, die waarden veilig gesteld kunnen worden en/of het initiatief aangepast kan worden.

Gemeenten stellen, ter bescherming van mogelijk voorkomende archeologische waarden, een eigen beleid op, waarbij de kans op het aantreffen van archeologische resten in de bodem is weergegeven in een archeologische verwachtingskaart en/of in dubbelbestemmingen in het bestemmingsplan. Afhankelijk van de verwachtingswaarde stelt de gemeente voorwaarden voor het uitvoeren van archeologisch onderzoek.

De gemeente Horst aan de Maas heeft de archeologische verwachting opgenomen in dubbelbestemmingen in het geldende bestemmingsplan. Op de locatie is de dubbelbestemming 'Waarde - Archeologie 6' van toepassing.

Ten aanzien van deze gebieden stelt de gemeente in haar beleid dat nader onderzoek nodig is bij ingrepen van meer dan 2.500 m² en dieper dan 50 centimeter onder maaiveld.

Bij de voorgenomen ontwikkeling is geen sprake van een ontwikkeling van meer dan 2.500 m² en dieper dan 50 centimeter onder maaiveld, waarmee aanvullend onderzoek niet noodzakelijk wordt geacht.

Hiermee zullen met de voorgenomen ontwikkeling geen mogelijk voorkomende archeologische resten worden geschaad.

4.3.2 Cultuurhistorie

Het cultuurhistorisch erfgoed van Nederland bestaat uit monumentale panden, historische zichtlijnen, kenmerkende landschappen en waardevolle lijn- en/of vlakelementen. Het cultuurhistorisch erfgoed geeft een beeld van de geschiedenis van het landschap. Daarom is bescherming van deze elementen van belang.

De cultuurhistorische waarden van een gebied zijn in kaart gebracht in de zogenaamde cultuurhistorische waardenkaart. Deze wordt door de provincies beheerd.

Zoals te zien in figuur 12 is de locatie in een gebied met enkele cultuurhistorisch waardevolle elementen gelegen.

Figuur 12: Uitsnede cultuurhistorische waardenkaart.
Bron: Provincie Limburg.

De bedrijfswoning is aangemerkt als een waardevol pand (MIP object). Het is van belang dat de historische waarde van het pand zoveel mogelijk behouden blijft. Bij de voorgenomen ontwikkeling vinden geen wijzigingen plaats aan de woning, waarmee de historische waarde ervan niet zal worden aangetast.

Nabij de locatie is een veldkruis aanwezig. Ook het aanwezige kruis zal met de voorgenomen ontwikkeling niet worden gewijzigd en/of worden aangetast. De ontwikkeling vindt van de van het betreffende kruis gekeerde zijde plaats. De waarde van het betreffende veldkruis zal daarmee niet onevenredig worden aangetast.

De locatie is gelegen in een cultuurlandschap. Het betreft een beekdal. Het beekdallandschap omvat die gronden die vanuit het natuurlijk fundament aangeduid worden als beekdal. Binnen deze kenmerkende beekdalen liggen verschillende soorten beken (beken met nog een natuurlijke loop, rechtgetrokken beken, aangelegd in moeraszones, in Maasmeanders, etc.). Daarnaast kan per beek een bovenloop, middenloop en een benedenloop onderscheiden worden. Belangrijker echter zijn de overeenkomsten tussen de verschillende beken in Noord- en Midden-Limburg. Dit is de bijzondere structurerende werking, met name binnen de dekzandgebieden tussen de Peel en de Maas. Hier liepen en lopen de belangrijkste beken met hun bijbehorende dalen en afzettingen.

Vanuit het groene karakter zijn in het beekdal de volgende kernkwaliteiten te onderscheiden:

Een belangrijke kwaliteit van dit landschapstype wordt gevormd door de doorgaande natte structuur, waardoor de beekdalen voor veel organismen functioneren als ecologische verbindingszone. Daarnaast vormen de vele gradiënten, bijvoorbeeld door de aanwezigheid van oude geulen, maar vooral het hoogteverschil loodrecht op de beek van de lage beek naar de verder weg gelegen hogere gronden, een belangrijke kwaliteit. Met name de beekbegeleidende, veelal natte gronden zijn bijzonder. Deze gronden bestaan voornamelijk uit hooilanden, diverse moerastypen en moerasbossen.

Vanuit het visueel ruimtelijk karakter zijn in het beekdal de volgende kernkwaliteiten te onderscheiden:

De beekdalen zijn belangrijke structuurdragers van het landschap, met name op de zandgronden. Als gevolg van latere egaliseringen, ontwateringen en ontginningen zijn de beekdalen echter in veel gevallen nog nauwelijks herkenbaar. Een typisch beekdal wordt gekenmerkt door een overwegend halfopen kleinschalig landschap met afwisselend hooilanden, weilanden, bosjes en kleine landschapselementen. In het beekdal bevindt zich meestal weinig tot geen bebouwing. Daar waar de karakteristieke kleinschaligheid bewaard is gebleven, is het landschap visueel-ruimtelijk nog aantrekkelijk en waardevol.

Er worden drie typen beekdalen onderscheiden. Het halfopen kamertjes type, het besloten bostype en het open grazige type.

De voorgenomen ontwikkeling vindt plaats aangrenzend aan een bestaand bouwperceel ter plaatse van een bestaand bedrijf. Het bebouwde oppervlak ter plaatse zal in vergelijking met de huidige (vergunde) situatie niet of nagenoeg niet toenemen. De impact op het landschap is daarmee nagenoeg nihil. Daarnaast wordt, zoals nader omschreven in de paragraaf "Landschappelijke inpassing" (paragraaf 2.2.2), ter plaatse voorzien in een goede, bij het gebied passende landschappelijke inpassing. Daarmee wordt een bijdrage geleverd aan de landschappelijke kwaliteiten in het gebied.

De voorgenomen ontwikkeling zal daarmee niet leiden tot een onevenredige aantasting van de cultuurhistorische waarden van het cultuurlandschap.

Gezien het voorgaande zal de voorgenomen ontwikkeling niet leiden tot een onevenredige aantasting van cultuurhistorisch waardevolle elementen in de omgeving.

4.3.3 Aardkundig waardevolle gebieden

Het doel van het beleid met betrekking tot aardkundige waarden is om de ontstaansgeschiedenis van het aardoppervlak zichtbaar, beleefbaar en begrijpelijk te houden. Om aardkundige waarden te beschermen zijn aardkundig waardevolle gebieden aangewezen.

De locatie is niet in een aardkundig waardevol gebied gelegen. Gezien de locatie niet in een aardkundig waardevol gebied is gelegen zal met de voorgenomen ontwikkeling geen sprake zijn van aantasting van aardkundige waarden.

4.4.1 Infrastructuur en parkeren

Een goede ontsluiting is gerealiseerd op de Hazenhorstweg. De locatie is voorzien van een inrit welke aansluit op de openbare weg. Hierbij heeft het inkomend en vertrekkend verkeer voldoende ruimte om het bedrijf te betreden en verlaten, waardoor geen onnodige verkeershinder op de openbare weg zal plaatsvinden.

Op het terrein zelf is voldoende gelegenheid voor personenauto's en vrachtwagens om te keren. Hierbij hoeft niet op de openbare weg alsnog gekeerd te worden, waardoor geen achteruit rijdende personenauto's en/of vrachtwagens de openbare weg op hoeven rijden. Dit bevordert de verkeersveiligheid.

Bij de voorgenomen ontwikkeling zal uitsluitend gebruik worden gemaakt van de bestaande infrastructuur. Hierbij zal rekening worden gehouden met de capaciteit van de ontsluitingsweg, zodat geen situatie ontstaat waarbij meer verkeer over de ontsluitingsweg rijdt dan dat deze kan verwerken. Hiermee kan worden gesteld dat geen sprake is van aantasting van de bestaande infrastructuur.

In de huidige situatie vindt het parkeren geheel op eigen terrein plaats. Bij de voorgenomen ontwikkeling is het vereist dat het parkeren ook na realisatie van het project geheel op eigen terrein plaatsvindt. Ook na realisatie van het project zal er op eigen terrein voldoende gelegenheid zijn voor zowel vracht- als personenauto's om te kunnen parkeren. Hiermee zal parkeren, ook na realisatie van het project, geheel op eigen terrein plaatsvinden.

4.4.2 Verkeersbewegingen

Bij de voorgenomen ontwikkeling is uitsluitend sprake van het op een andere plaats oprichten van een luchtwasser en een luchtkanaal dan volgens de vergunning is toegestaan. Er is geen sprake van wijzigingen in de bedrijfsvoering en/of het aantal dieren. Er is daarmee geen sprake van een gewijzigde situatie met betrekking tot verkeer. Het aantal verkeersbewegingen zal daardoor met de voorgenomen ontwikkeling niet toenemen in vergelijking met de huidige, vergunde situatie.

4.5.1 Voorgenomen activiteit

Bij de voorgenomen ontwikkeling is sprake van een afwijking van het geldende bestemmingsplan ten behoeve van het op een andere plaats oprichten van een luchtwasser met luchtkanaal bij een varkenshouderij dan volgens de vergunning is toegestaan, waarmee de meest optimale werking en het hoogste rendement van de luchtwasser kan worden behaald. In een latere procedure, bij een algehele herziening van het geldende bestemmingsplan, zal het bouwvlak van vorm worden veranderd zodat de maximale oppervlakte van het bouwvlak, en daarmee het bebouwd oppervlak, niet zal toenemen.

De luchtwasser met luchtkanaal is reeds vergund, maar op een andere plaats. In vergelijking met de vergunde situatie zal geen sprake zijn van een toename van het verhard oppervlak.

Afkoppeling van het hemelwater vindt plaats middels een gescheiden stelsel. Hierbij wordt het hemelwater afkomstig van het verhard oppervlak niet op het riool afgevoerd, maar middels straatkolken en dakgoten afgevoerd naar bestaande infiltratie- en/of bergingsvoorzieningen.

Bij een ruimtelijke ontwikkeling is het van belang dat hydrologisch neutraal wordt ontwikkeld.

Aanleg van nieuw verhard oppervlak leidt tot versnelde afvoer van hemelwater naar de watergangen. Om te voorkomen dat hierdoor wateroverlast ontstaat, is de aanleg van extra waterberging van belang (waterbergingscompensatie). Voor de mate van compensatie hanteert het waterschap de volgende richtlijnen:

Het waterschap maakt onderscheid in een situatie voor maatgevende buien eens in de 10 jaar (T=10) en eens in de 100 jaar (T=100). Bij een situatie T=10 dient de buffer 44 millimeter groot te zijn. Bij een situatie T=100 moet de buffer 100 millimeter bedragen.

Een situatie T=100 is een uitzonderlijke situatie waarbij het terrein gedurende één dag onder water mag staan (inundatie). Voorwaarde hierbij is dat de situatie geen overlast aan de omliggende percelen mag veroorzaken.

Bij de voorgenomen ontwikkeling zal het verhard oppervlak niet toenemen. Hiermee is geen aanvullende compensatie vereist en zal met de voorgenomen ontwikkeling sprake zijn van een hydrologisch neutrale ontwikkeling.

Omdat het bouwvlak pas op termijn in een latere procedure van vorm wordt veranderd is met de voorgenomen ontwikkeling bij de aangevraagde afwijking in feite sprake van een (beperkte) toename van het verhard oppervlak. Derhalve dient te worden aangegeven hoe wordt omgegaan met het hemelwater dat versneld afstroomt als gevolg van deze toename. De totale oppervlakte van de gewijzigde luchtwasser en het gewijzigde luchtkanaal bedraagt ongeveer 363 m². Dit houdt in dat ongeveer 16 m³ aan compenserende waterberging nodig is of dat dit hemelwater wordt geïnfiltreerd in de bodem. Dit is verder uitgewerkt in de paragraaf "Compenserende waterberging" (paragraaf 4.5.2).

Om negatieve effecten op de huidige goede waterkwaliteit te voorkomen en waterbesparing te bereiken worden:

• zoveel mogelijk maatregelen getroffen om het waterverbruik zo gering mogelijk te laten zijn en verontreiniging van het regenwater en oppervlaktewater te voorkomen;
• duurzame, niet-uitloogbare bouwmaterialen toegepast.
  

De locatie is voorzien van riolering, waar het afvalwater van de bedrijfswoning op wordt geloosd. Het bedrijfsafvalwater (afvalwater, reinigingswater stallen en het bedrijfsafvalwater van huishoudelijke aard) wordt opgevangen in de binnen de inrichting aanwezige mestkelders onder de stallen. De mestkelders beschikken over voldoende capaciteit hiervoor. In de voorgenomen activiteit wordt geen afvalwater geloosd. Al het opgevangen afvalwater wordt tegelijk met de mest afgevoerd en verwerkt.

Hiermee zal met de voorgenomen ontwikkeling geen sprake zijn van onevenredige aantasting van de waterhuishouding ter plaatse.

4.5.2 Compenserende waterberging

Ter compensatie van de toename van het verharde oppervlak bij ruimtelijke ontwikkelingen dient compenserende waterberging plaats te vinden om wateroverlast te voorkomen. Zoals nader aangetoond in de paragraaf "Voorgenomen activiteit" (paragraaf 4.5.1) is voor de voorgenomen ontwikkeling ongeveer 16 m³ aan compenserende waterberging nodig.

Aan de noordzijde van de locatie is op het perceel van de initiatiefnemer reeds een wadi gelegen. Het hemelwater afkomstig van de nieuwe bebouwing stroomt hierop af. Deze wadi biedt ruim voldoende capaciteit om de volledige bedrijfssituatie, inclusief de nieuwe bebouwing, te kunnen bergen in de situatie T=10. Voor de situatie T=100 of andere extreme buien zal de wadi mogelijk deels overstromen. Het hemelwater kan dan echter op de eigen gronden van de initiatiefnemer inunderen en op die manier in de bodem infiltreren.